Αρθρογράφος: Διαγόρας
Σήμερα το μενού έχει ένα αυτοκόλλητο προφυλακτήρα (όπως λέμε και στα ελληνικά, μπάμπερ στίκερ) ειδικά αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους γονείς που εξακολουθούν στον εικοστό πρώτο αιώνα, στη νοτιοανατολική άκρη της Ευρώπης, να τρομοκρατούν καθημερινά τα παιδιά τους με φοβέρες όπως ότι αν δεν πιστεύουν στο χριστούλη θα πάνε στην κόλαση, αν δεν κάνουν τον σταυρό τους θα πάνε στην κόλαση, αν δεν συμπεριφέρονται σαν καλά χριστιανόπουλα θα πάνε στην κόλαση, κλπ.
Το μήνυμα του αυτοκόλλητου έχει βέβαια και μια προέκταση που αφορά όχι μόνο τους γονείς που ξεστομίζουν άμεσες απειλές προς τα παιδιά τους, αλλά και τον καθένα γονιό που εκθέτει το ανήλικο παιδί του στο χριστιανικό σύστημα ιδεοληψίας, καθώς επίσης και τον καθένα παρατρεχάμενο του όλου βιομηχανικού συμπλέγματος συντήρησης αυτής της ιδεοληψίας, του ονομαζόμενου «εκκλησία». Το παραμυθάκι «αν αγαπάμε τον χριστούλη πάμε στον παράδεισο ενώ αν δεν τον αγαπάμε καταλήγουμε στην κόλαση» όσο ήπια, πλάγια, και αβίαστα κι αν τεθεί, πιστεύω ότι γίνεται αναπόφευκτα αντικείμενο επεξεργασίας από το μυαλό του παιδιού, και μοιραία καταλήγει σε ακριβώς αυτό: τρομοκράτηση μιας αθώας ανήλικης συνείδησης.
Τα ίδια, βέβαια, ισχύουν και για τις υπόλοιπες κατηγορίες ευσυνείδητων γονέων που φοβερίζουν τα παιδιά τους με την απειλή του «μπαμπούλα», του «Εβραίου», του «αστυνόμου», και λοιπών ευρηματικότατων επινοημάτων.
Το κείμενο του αυτοκόλλητου:
Εσείς, τρομοκρατήσατε σήμερα το παιδί σας με απειλή τιμωρίας στην αιώνια κόλαση;
Το πρωτότυπο πάνω στο οποίο βασίστηκε το δικό μου έργο είναι αυτό, και μπορεί κανείς να το βρει στο evolvefish.com:
