Κατηγορία: ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
Η Αγία Γραφή λέει ότι η αθεΐα είναι κακό πράγμα (π.χ. Ψαλμός ΙΓ΄. 13)!
Η Αγία Γραφή λέει επίσης ότι ο γάιδαρος κάποιου μίλησε…

Υπάρχουν σαφείς αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού. Η Αγία Γραφή και τα θαύματα του Χριστού μιλάνε από μόνα τους (αδιαφορία για την αξιοπιστία των αποδείξεων).
Αν ο εικοσάχρονος γιος σου πίστευε στον Άγιο Βασίλη επειδή διάβασε ένα σχετικό βιβλίο και επειδή για κάποια χρόνια, κάθε Χριστούγεννα εμφανίζονταν δώρα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, θα τον επαινούσες για την πίστη του ή θα είχες απογοητευτεί γιατί είναι ηλίθιος;

Ξέρω από προσωπικό βίωμα ότι ο Θεός υπάρχει (άρα οφείλεις για κάποιον μυστήριο λόγο να το σεβαστείς)!
Αποκλείεται! Μου το είπε ο ίδιος ότι δεν υπάρχει!

Υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες σε όλα θα θαύματα του Χριστού (αδιαφορία για την αξιοπιστία του μάρτυρα)!
Υπάρχουν επίσης αυτόπτες μάρτυρες για τον Τρομερό Χιονάνθρωπο των Ιμαλαΐων, για τα θαύματα του Γιούρι Γκέλερ και για τις απαγωγές ανθρώπων από εξωγήινους…

Το κερί στον Πανάγιο Τάφο ανάβει μόνο του (που δεν ανάβει, αλλά λέμε τώρα…)!
Εεε και; Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ανάψει ένα κερί!

Κατηγορία: ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ
Οι άθεοι είναι σατανικοί (άκυρο)!
Ακριβώς όσο και οι θεϊστές είναι αγνωστικιστές…

Δεν υπάρχουν άθεοι στα χαρακώματα (θαρρείς και είναι ντροπή)!
Επειδή προφανώς έχουμε πολύ λιγότερους λόγους για να ξεκινήσουμε κάποιον πόλεμο…

Οι άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό είναι καλοί! Οπότε θα έπρεπε να πιστεύεις κι εσύ στο Χριστό (παντελής άγνοια της διάκρισης μεταξύ συνεπαγωγής και ισότητας).
Η χημειοθεραπεία είναι καλή επειδή γιατρεύει πολλές φορές τον καρκίνο, οπότε θα έπρεπε όλοι να κάνουν χημειοθεραπεία!!!

Χωρίς Θεό δεν υπάρχει ηθική (κάποιος που δεν έχει διαβάσει ποτέ του την Αγία Γραφή)!
Μιλάμε πάντα για το θεό που πρόσταξε τον Μωυσή να σφάξει μωρά και πρόσταξε τους ανθρώπους να σκοτώσουν και να ψήσουν ζώα για να γουστάρει με την τσίκνα;;;

Κατηγορία: ΦΟΒΙΑ
Αν πιστεύεις στο Θεό και τελικά δεν υπάρχει, τότε δεν έχασες και τίποτα, αλλά αν δεν πιστεύεις στο Θεό και αυτός υπάρχει, τότε θα τιμωρείσαι αιώνια με τον χειρότερο τρόπο. Άρα δεν συμφέρει να είσαι άθεος (Το στοίχημα του Πασκάλ).
Ναι αλλά για φαντάσου τι έχεις να πάθεις έτσι και πιστεύεις, και μάλιστα στον λάθος θεό; Ο πραγματικός θεός θα εξοργίζεται όλο και περισσότερο κάθε φορά που πηγαίνεις στην εκκλησία…

Αν δεν πιστεύεις στο Θεό, θα πας στην Κόλαση (αναίτια απειλή)!
Αν δεν σταματήσεις να πιστεύεις στο θεό, θα σου σπάσω τα μούτρα!

Κατηγορία: ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΕΣ
Ο Χίτλερ ήταν άθεος (και λοιπόν;)!
Δεν είμαι σίγουρος για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, αλλά γι αυτό που είμαι σίγουρος είναι ότι ήταν ετεροφυλόφιλος. Να υποθέσω ότι είσαι αντίθετος και σ’ αυτό…;

Ο Αϊνστάιν πίστευε στο Θεό. Περνιέσαι για πιο έξυπνος από τον Αϊνστάιν (εννοείται ότι δεν ισχύει βέβαια);
Αν πίστευε στο θεό, ΝΑΙ!

Κατηγορία: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Ο Θεός είναι τέλειος, και δεν θα μπορούσε να είναι τέλειος άμα δεν υπήρχε, το οποίο αποδεικνύει ότι ο Θεός υπάρχει (αποτυχία σοφίσματος).
Όχι! Αποδεικνύει απλώς ότι δεν είναι τέλειος!

Λες ότι δεν πιστεύεις στο Θεό, αλλά τότε πως παρέστη η ανάγκη να επινοηθεί η λέξη Θεός; Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά! Μάλλον πιστεύεις στο Θεό, παρόλο που αμφισβητείς την ύπαρξη του (τι συμβαίνει αλήθεια με τις λέξεις ξωτικό και νεράιδα;).
Χμμ αυτό μου θυμίζει ότι… πιστεύω ότι ΔΕΝ μου χρωστάς 1000€.

Υπάρχουν τόσα θαυμαστά πράγματα στον κόσμο, πως μπορείς να λες ότι δεν υπάρχει Θεός (παντελώς άσχετο…);
Χμμ είναι σχετικά απλό, ορίστε: Δεν υπάρχει θεός!

Υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο, που μόνο ο Θεός θα μπορούσε να την έχει δημιουργήσει (γιατί;;;)!
Η γυναίκα μου είναι όμορφη και όλως παραδόξως την δημιούργησε η πεθερά μου!!!

Αν δεν υπάρχει Παράδεισος και Κόλαση, τότε που πηγαίνουμε όταν πεθάνουμε (στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer);
Ακριβώς εκεί που ήμασταν πριν γεννηθούμε!

Κατηγορία: ΑΛΛΑ ΦΑΙΔΡΑ
Δεν μπορείς να αποδείξεις ότι ο δεν υπάρχει Θεός (θα έπρεπε;)!
Εεε και;

Ο Θεός θέλει να πιστεύεις σε αυτόν χωρίς απτές αποδείξεις (μάλλον ο θεός είναι Έλληνας).
Χμμ, μάλλον γι αυτό έχει εξαφανίσει κάθε είδους απόδειξη για την ύπαρξη του· για να μη με δελεάσει!

Η εξέλιξη είναι απλώς μια θεωρία (από πότε η θεωρία αναφέρεται σε κάτι ήσσονος σημασίας;)!
Η βαρύτητα είναι επίσης απλώς μια θεωρία!

Ο Θεός εμφάνισε τη μορφή του πάνω σ’ αυτήν την τηγανίτα (ωωω ρε συ, τρομερό!!!).
Γκνιαμ – γκνιαμ, γκούλπ! (μετά από κατάποση της τηγανίτας)

4. Αγόρασε ακίνητη περιουσία, και λάβε μια γυναίκα ως μέρος της συμφωνίας. …Έτσι έκανε ο Βοόζ, βλέπε Ρουθ 4,5-10.

5. Πήγαινε σε μια γιορτή και στήσε ενέδρα. Όταν οι γυναίκες βγουν για να χορέψουν, άρπαξε μια και πάρε την για γυναίκα σου. …Έτσι έκαναν οι Βενιαμινίτες, βλέπε Κριταί 21,19-23.

6. Αν νιώθεις μόνος, ο θεός μπορεί να σε κοιμίσει, και να δημιουργήσει μια γυναίκα καθώς θα κοιμάσαι. …Έτσι συνέβη στον Αδάμ, βλέπε Γένεσις 2,21-24.

7. Συμφώνησε να δουλέψεις επτά χρόνια με αντάλλαγμα το χέρι μιας γυναίκας για γάμο. Παντρέψου τη λάθος γυναίκα. Δούλεψε άλλα επτά χρόνια για να αποκτήσεις τη γυναίκα που αρχικά ήθελες. …Έτσι έκανε ο Ιακώβ, βλέπε Γένεσις 29,15-30.

8. Σφάξε 100 εχθρούς του μέλλοντος πεθερού σου, κόψε τους τα ακροβύστια, δείξε τα ως απόδειξη, και λάβε την κόρη του ως γυναίκα. …Έτσι έκανε ο Δαυίδ, βλέπε Α’ Βασιλειών 18,27.

9. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει καμία γυναίκα, απλά περιπλανήσου κάμποσο και σίγουρα θα βρεις μια. …Έτσι έκανε ο Κάιν, Γένεσις 4,16-17.

10. Γίνε αυτοκράτορας μιας μεγάλης αυτοκρατορίας, οργάνωσε καλλιστεία, και πάρε τη νικήτρια για γυναίκα σου. …Έτσι έκανε ο Αρταξέρξης, βλέπε Εσθήρ 2,3-4.

11. Όταν δεις κάποια γυναίκα που σου αρέσει, πήγαινε σπίτι και πες στους γονείς σου, «Είδα μια γυναίκα· φέρτε μου την!» Αν οι γονείς σου αμφισβητήσουν τη σοφία της επιλογής σου, απλά πες, «φέρτε μου την· αυτή μου μπήκε στο μάτι!» …Έτσι έκανε ο Σαμψών, βλέπε Κριταί 14,1-3.

12. Αν σου αρέσει κάποια γυναίκα που είναι παντρεμένη, στείλε τον άνδρα της σε επικίνδυνη αποστολή να σκοτωθεί, και πάρε τη γυναίκα του. Αυτό μπορεί μάλιστα να έχει ως αποτέλεσμα να ξεφορτωθείς τα παιδιά που είχες από τον προηγούμενο γάμο σου. …Έτσι έκανε ο Δαυίδ, βλέπε Β’ Βασιλειών 11.

13. Περίμενε μέχρι να πεθάνει ο αδελφός σου, και πάρε τη χήρα του για γυναίκα. …Έτσι προβλέπει ο νόμος, βλέπε Δευτερονόμιον 25,5.

14. Γυναίκα; άαα-πααα-πααα! …Έτσι λέει ο Παύλος, βλέπε Προς Κορινθίους Α’ 7,32-35.

Ακολουθούν τα σχετικά εδάφια της Αγίας Γραφής:

Δευτερονόμιον 21,10-13

Δευτ. 21,10 Ἐὰν δὲ ἐξελθὼν εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου καὶ παραδῷ σοι Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὰς χεῖράς σου καὶ προνομεύσῃς τὴν προνομὴν αὐτῶν

Δευτ. 21,11 καὶ ἴδῃς ἐν τῇ προνομῇ γυναῖκα καλὴν τῷ εἴδει καὶ ἐνθυμηθῇς αὐτῆς καὶ λάβῃς αὐτήν σεαυτῷ γυναῖκα

Δευτ. 21,12 καὶ εἰσάξῃς αὐτὴν ἔνδον εἰς τὴν οἰκίαν σου, καὶ ξυρήσεις τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ περιονυχιεῖς αὐτὴν

Δευτ. 21,13 καὶ περιελεῖς τὰ ἱμάτια τῆς αἰχμαλωσίας ἀπ᾿ αὐτῆς καὶ καθιεῖται ἐν τῇ οἰκίᾳ σου καὶ κλαύσεται τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα μηνὸς ἡμέρας, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσῃ πρὸς αὐτὴν καὶ συνοικισθήσῃ αὐτῇ, καὶ ἔσται σου γυνή.

Ωσηέ 1,2-3

Ωσ. 1,2 Ἀρχὴ λόγου Κυρίου εἰς Ὡσηέ. καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Ὡσηέ· βάδιζε, λαβὲ σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι ἐκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου.

Ωσ. 1,3 καὶ ἐπορεύθη καί ἔλαβε τὴν Γόμερ θυγατέρα Δεβηλαΐμ, καὶ συνέλαβε καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱόν.

Έξοδος 2,16-20

Εξ. 2,16 τῷ δὲ ἱερεῖ Μαδιὰμ ἦσαν ἑπτὰ θυγατέρες ποιμαίνουσαι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν Ἰοθόρ· παραγενόμεναι δὲ ἤντλουν ἕως ἔπλησαν τὰς δεξαμενὰς ποτίσαι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν Ἰοθόρ.

Εξ. 2,17 παραγενόμενοι δὲ οἱ ποιμένες ἐξέβαλλον αὐτάς· ἀναστὰς δὲ Μωυσῆς ἐῤῥύσατο αὐτὰς καὶ ἤντλησεν αὐταῖς καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατα αὐτῶν·

Εξ. 2,18 παρεγένοντο δὲ πρὸς Ῥαγουὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν. ὁ δὲ εἶπεν αὐταῖς· διατί ἐταχύνατε τοῦ παραγενέσθαι σήμερον;

Εξ. 2,19 αἱ δὲ εἶπαν· ἄνθρωπος Αἰγύπτιος ἐῤῥύσατο ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ποιμένων καὶ ἤντλησεν ἡμῖν καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατα ἡμῶν.

Εξ. 2,20 ὁ δὲ εἶπε ταῖς θυγατράσιν αὐτοῦ· καὶ ποῦ ἐστι; καὶ ἱνατί οὕτως καταλελοίπατε τὸν ἄνθρωπον; καλέσατε οὖν αὐτόν, ὅπως φάγῃ ἄρτον.

Εξ. 2,21 κατῳκίσθη δὲ Μωυσῆς παρὰ τῷ ἀνθρώπῳ, καὶ ἐξέδοτο Σεπφώραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Μωυσῇ γυναῖκα.

Ρουθ 4,5-10

Ρουθ 4,5 καὶ εἶπε Βοόζ· ἐν ἡμέρᾳ τοῦ κτήσασθαί σε τὸν ἀγρὸν ἐκ χειρὸς Νωεμὶν καὶ παρὰ Ῥοὺθ τῆς Μωαβίτιδος γυναικὸς τοῦ τεθνηκότος, καὶ αὐτὴν κτήσασθαί σε δεῖ ὥστε ἀναστῆσαι τὸ ὄνομα τοῦ τεθνηκότος ἐπὶ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ.
[...] (σας απαλλάσσω από την περιγραφή της αγοραπωλησίας του χωραφιού κατά την οποία, σύμφωνα με τον Ιουδαϊκό νόμο, ο πωλητής δίνει στον αγοραστή ως απόδειξη αγοράς… το παπούτσι του.)

Ρουθ 4,9 καὶ εἶπε Βοὸζ τοῖς πρεσβυτέροις καὶ παντὶ τῷ λαῷ· μάρτυρες ὑμεῖς σήμερον, ὅτι κέκτημαι πάντα τὰ τοῦ Ἐλιμέλεχ καὶ πάντα, ὅσα ὑπάρχει τῷ Χελαιὼν καὶ τῷ Μααλὼν ἐκ χειρὸς Νωεμίν·

Ρουθ 4,10 καί γε Ῥοὺθ τὴν Μωαβῖτιν τὴν γυναῖκα Μααλὼν κέκτημαι ἐμαυτῷ εἰς γυναῖκα τοῦ ἀναστῆσαι τὸ ὄνομα τοῦ τεθνηκότος ἐπὶ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐξολοθρευθήσεται τὸ ὄνομα τοῦ τεθνηκότος ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ τῆς φυλῆς λαοῦ αὐτοῦ· μάρτυρες ὑμεῖς σήμερον.

Κριταί 21,19-23

Κρ. 21,19 καὶ εἶπαν· ἰδοὺ δὴ ἑορτὴ Κυρίου ἐν Σηλὼμ ἀφ᾿ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας, ἥ ἐστιν ἀπὸ βοῤῥᾶ τῆς Βαιθὴλ κατ᾿ ἀνατολάς ἡλίου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀναβαινούσης ἀπό Βαιθὴλ εἰς Συχέμ καὶ ἀπὸ νότου τῆς Λεβωνά.

Κρ. 21,20 καὶ ἐνετείλαντο τοῖς υἱοῖς Βενιαμὶν λέγοντες· πορεύεσθε καὶ ἐνεδρεύσατε ἐν τοῖς ἀμπελῶσι·

Κρ. 21,21 καὶ ὄψεσθε καὶ ἰδού, ἐὰν ἐξέλθωσιν αἱ θυγατέρες τῶν οἰκούντων Σηλὼ χορεύειν ἐν τοῖς χοροῖς, καὶ ἐξελεύσεσθε ἐκ τῶν ἀμπελώνων καὶ ἁρπάσατε ἑαυτοῖς ἀνὴρ γυναῖκα, ἀπὸ τῶν θυγατέρων Σηλὼμ καὶ πορεύεσθε εἰς γῆν Βενιαμίν.

Κρ. 21,22 καὶ ἔσται ὅταν ἔλθωσιν οἱ πατέρες αὐτῶν ἢ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν κρίνεσθαι πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἐροῦμεν αὐτοῖς· ἔλεος ποιήσατε ἡμῖν αὐτάς, ὅτι οὐκ ἐλάβομεν ἀνὴρ γυναῖκα αὐτοῦ ἐν τῇ παρατάξει, ὅτι οὐχ ὑμεῖς ἐδώκατε αὐτοῖς· ὡς κλῆρος πλημμελήσατε.

Κρ. 21,23 καὶ ἐποίησαν οὕτως οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν καὶ ἔλαβον γυναῖκας εἰς ἀριθμὸν αὐτῶν ἀπὸ τῶν χορευουσῶν, ὧν ἥρπασαν· καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ὑπέστρεψαν εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτῶν καὶ ᾠκοδόμησαν τὰς πόλεις καὶ ἐκάθισαν ἐν αὐταῖς.

Γένεσις 2,21-24

Γεν. 2,21 καὶ ἐπέβαλεν ὁ Θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν Ἀδάμ, καὶ ὕπνωσε· καὶ ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεπλήρωσε σάρκα ἀντ᾿ αὐτῆς.

Γεν. 2,22 καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Θεὸς τὴν πλευράν, ἣν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ Ἀδάμ, εἰς γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς τὸν Ἀδάμ.

Γεν. 2,23 καὶ εἶπεν Ἀδάμ· τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη·

Γεν. 2,24 ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.

Γένεσις 29,15-30

Γεν. 29,15 Εἶπε δὲ Λάβαν τῷ Ἰακώβ· ὅτι γὰρ ἀδελφός μου εἶ, οὐ δουλεύσεις μοι δωρεάν· ἀπάγγειλόν μοι, τίς ὁ μισθός σου ἐστί;

Γεν. 29,16 τῷ δὲ Λάβαν ἦσαν δύο θυγατέρες, ὄνομα τῇ μείζονι Λεία, καὶ ὄνομα τῇ νεωτέρᾳ Ῥαχήλ.

Γεν. 29,17 οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ Λείας ἀσθενεῖς, Ῥαχὴλ δὲ ἦν καλὴ τῷ εἴδει καὶ ὡραία τῇ ὄψει σφόδρα.

Γεν. 29,18 ἠγάπησε δὲ Ἰακὼβ τὴν Ῥαχὴλ καὶ εἶπε· δουλεύσω σοι ἑπτὰ ἔτη περὶ Ῥαχὴλ τῆς θυγατρός σου τῆς νεωτέρας.

Γεν. 29,19 εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν· βέλτιον δοῦναί με αὐτήν σοι, ἢ δοῦναί με αὐτὴν ἀνδρὶ ἑτέρῳ· οἴκησον μετ᾿ ἐμοῦ.

Γεν. 29,20 καὶ ἐδούλευσεν Ἰακὼβ περὶ Ῥαχὴλ ἑπτὰ ἔτη, καὶ ἦσαν ἐναντίον αὐτοῦ ὡς ἡμέραι ὀλίγαι, παρὰ τὸ ἀγαπᾷν αὐτὸν αὐτήν.

Γεν. 29,21 εἶπε δὲ Ἰακὼβ τῷ Λάβαν· δός μοι τὴν γυναῖκά μου, πεπλήρωνται γὰρ αἱ ἡμέραι, ὅπως εἰσέλθω πρὸς αὐτήν.

Γεν. 29,22 συνήγαγε δὲ Λάβαν πάντας τοὺς ἄνδρας τοῦ τόπου καὶ ἐποίησε γάμον.

Γεν. 29,23 καὶ ἐγένετο ἑσπέρα, καὶ λαβὼν Λείαν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ εἰσήγαγε πρὸς Ἰακὼβ καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν Ἰακώβ.

Γεν. 29,24 ἔδωκε δὲ Λάβαν Λείᾳ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Ζελφὰν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην.

Γεν. 29,25 ἐγένετο δὲ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ ἦν Λεία. εἶπε δὲ Ἰακὼβ τῷ Λάβαν· τί τοῦτο ἐποίησάς μοι; οὐ περὶ Ῥαχὴλ ἐδούλευσα παρὰ σοί; καὶ ἱνατί παρελογίσω με;

Γεν. 29,26 ἀπεκρίθη δὲ Λάβαν· οὐκ ἔστιν οὕτως ἐν τῷ τόπῳ ἡμῶν, δοῦναι τὴν νεωτέραν πρὶν ἢ τὴν πρεσβυτέραν·

Γεν. 29,27 συντέλεσον οὖν τὰ ἕβδομα ταύτης, καὶ δώσω σοι καὶ ταύτην ἀντὶ τῆς ἐργασίας, ἧς ἐργᾷ παρ᾿ ἐμοί, ἔτι ἑπτὰ ἔτη ἕτερα.

Γεν. 29,28 ἐποίησε δὲ Ἰακὼβ οὕτως καὶ ἀνεπλήρωσε τὰ ἕβδομα ταύτης, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Λάβαν Ῥαχὴλ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ αὐτῷ γυναῖκα.

Γεν. 29,29 ἔδωκε δὲ Λάβαν τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Βαλλὰν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην.

Γεν. 29,30 καὶ εἰσῆλθε πρὸς Ῥαχήλ· ἠγάπησε δὲ Ῥαχὴλ μᾶλλον ἢ Λείαν· καὶ ἐδούλευσεν αὐτῷ ἑπτὰ ἔτη ἕτερα.

Βασιλειών Α’ 18,27

Α Βασ. 18,27 καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἐπορεύθη αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις ἑκατὸν ἄνδρας καὶ ἀνήνεγκε τὰς ἀκροβυστίας αὐτῶν. καὶ ἐπιγαμβρεύεται τῷ βασιλεῖ καὶ δίδωσιν αὐτῷ τὴν Μελχὸλ θυγατέρα αὐτοῦ αὐτῷ εἰς γυναῖκα.

Γένεσις 4,16-17

Γεν. 4,16 ἐξῆλθε δὲ Κάϊν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναὶδ κατέναντι Ἐδέμ.

Γεν. 4,17 Καὶ ἔγνω Κάϊν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Ἐνώχ. καὶ ἦν οἰκοδομῶν πόλιν καὶ ἐπωνόμασε τὴν πόλιν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, Ἐνώχ.

Εσθήρ 2,3-4

Εσθ. 2,3 καὶ καταστήσει ὁ βασιλεὺς κωμάρχας ἐν πάσαις ταῖς χώραις τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ ἐπιλεξάτωσαν κοράσια παρθενικὰ καλὰ τῷ εἴδει εἰς Σοῦσαν τὴν πόλιν εἰς τὸν γυναικῶνα· καὶ παραδοθήτωσαν τῷ εὐνούχῳ τοῦ βασιλέως τῷ φύλακι τῶν γυναικῶν, καὶ δοθήτω σμῆγμα καὶ ἡ λοιπὴ ἐπιμέλεια·

Εσθ. 2,4 καὶ ἡ γυνή, ἣ ἂν ἀρέσῃ τῷ βασιλεῖ, βασιλεύσει ἀντὶ Ἀστίν. καὶ ἤρεσε τῷ βασιλεῖ τὸ πρᾶγμα, καὶ ἐποίησεν οὕτως.

Κριταί 14,1-3

Κρ. 14,1 Καὶ κατέβη Σαμψὼν εἰς Θαμναθὰ καὶ εἶδε γυναῖκα ἐν Θαμναθὰ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν ἀλλοφύλων.

Κρ. 14,2 καὶ ἀνέβη καὶ ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τῇ μητρὶ αὐτοῦ καὶ εἶπε· γυναῖκα ἑώρακα ἐν Θαμναθὰ ἀπὸ τῶν θυγατέρων Φυλιστιΐμ, καὶ νῦν λάβετε αὐτὴν ἐμοὶ εἰς γυναῖκα.

Κρ. 14,3 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ· μὴ οὐκ εἰσὶ θυγατέρες τῶν ἀδελφῶν σου καὶ ἐκ παντὸς τοῦ λαοῦ μου γυνή, ὅτι σὺ πορεύῃ λαβεῖν γυναῖκα ἀπὸ τῶν ἀλλοφύλων τῶν ἀπεριτμήτων; καὶ εἶπε Σαμψὼν πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ· ταύτην λάβε μοι, ὅτι αὔτη εὐθεῖα ἐν ὀφθαλμοῖς μου.

Β΄ Βασιλειών 11

Β Βασ. 11,1 Καὶ ἐγένετο ἐπιστρέψαντος τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰς τὸν καιρὸν τῆς ἐξοδίας τῶν βασιλέων, καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν Ἰωὰβ καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ τὸν πάντα Ἰσραήλ, καὶ διέφθειραν τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν καὶ διεκάθισαν ἐπὶ Ῥαββάθ· καὶ Δαυὶδ ἐκάθισεν ἐν Ἱερουσαλήμ.

Β Βασ. 11,2 καὶ ἐγένετο πρὸς ἑσπέραν καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ἀπὸ τῆς κοίτης αὐτοῦ καὶ περιεπάτει ἐπὶ τοῦ δώματος τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ εἶδε γυναῖκα λουομένην ἀπὸ τοῦ δώματος, καὶ ἡ γυνὴ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα.

Β Βασ. 11,3 καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ καὶ ἐζήτησε τὴν γυναῖκα καὶ εἶπεν· οὐχὶ αὕτη Βηρσαβεὲ θυγάτηρ Ἐλιὰβ γυνὴ Οὐρίου τοῦ Χετταίου;

Β Βασ. 11,4 καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ ἀγγέλους καὶ ἔλαβεν αὐτήν, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς, καὶ αὐτὴ ἁγιαζομένη ἀπὸ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἀπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.

Β Βασ. 11,5 καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἡ γυνή· καὶ ἀποστείλασα ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ἐν γαστρὶ ἔχω.
[...] σας απαλλάσσω από την περιγραφή των προσπαθειών του Δαυίδ να πείσει τον Ουρία να πάει με τη γυναίκα του ώστε να δικαιολογηθεί έστω εκ των υστέρων η εγκυμοσύνη.

Β Βασ. 11,14 καὶ ἐγένετο πρωΐ καὶ ἔγραψε Δαυὶδ βιβλίον πρὸς Ἰωὰβ καὶ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ Οὐρίου.

Β Βασ. 11,15 καὶ ἔγραψεν ἐν βιβλίῳ λέγων· εἰσάγαγε τὸν Οὐρίαν ἐξ ἐναντίας τοῦ πολέμου τοῦ κραταιοῦ, καὶ ἀποστραφήσεσθε ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται καὶ ἀποθανεῖται.

Β Βασ. 11,16 καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ φυλάσσειν Ἰωὰβ ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ ἔθηκε τὸν Οὐρίαν εἰς τὸν τόπον, οὗ ᾔδει ὅτι ἄνδρες δυνάμεως ἐκεῖ.

Β Βασ. 11,17 καὶ ἐξῆλθον οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως καὶ ἐπολέμουν μετὰ Ἰωάβ, καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐκ τῶν δούλων Δαυίδ, καὶ ἀπέθανε καί γε Οὐρίας ὁ Χετταῖος.

Β Βασ. 11,18 καὶ ἀπέστειλεν Ἰωὰβ καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ πάντας τοὺς λόγους τοῦ πολέμου λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα
[...] σας απαλλάσσω από την περιγραφή της συνωμοτικής αποστολής του μηνύματος ότι ο Ουρίας πέθανε από τον Ιωάβ προς τον Δαυίδ.

Β Βασ. 11,26 καὶ ἤκουσεν ἡ γυνὴ Οὐρίου ὅτι ἀπέθανεν Οὐρίας ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, καὶ ἐκόψατο τὸν ἄνδρα αὐτῆς.

Β Βασ. 11,27 καὶ διῆλθε τὸ πένθος καὶ ἀπέστειλε Δαυίδ, καὶ συνήγαγεν αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐγενήθη αὐτῷ εἰς γυναῖκα, καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱόν. καὶ πονηρὸν ἐφάνη τὸ ῥῆμα, ὃ ἐποίησε Δαυίδ, ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου.

Δευτερονόμιον 25,5

Δευτ. 25,5 Ἐὰν δὲ κατοικῶσιν ἀδελφοὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἀποθάνῃ εἷς ἐξ αὐτῶν, σπέρμα δὲ μὴ ᾗ αὐτῷ, οὐκ ἔσται ἡ γυνὴ τοῦ τεθνηκότος ἔξω ἀνδρὶ μὴ ἐγγίζοντι· ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς εἰσελεύσεται πρὸς αὐτὴν καὶ λήψεται αὐτὴν ἑαυτῷ γυναῖκα καὶ συνοικήσει αὐτῇ.

Προς Κορινθίους Α’ 7,32-25

Α Κορ. 7,32 θέλω δὲ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι. ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου, πῶς ἀρέσει τῷ Κυρίῳ·

Α Κορ. 7,33 ὁ δὲ γαμήσας μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς ἀρέσει τῇ γυναικί.

Α Κορ. 7,34 μεμέρισται καὶ ἡ γυνὴ καὶ ἡ παρθένος. ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου, ἵνα ᾖ ἁγία καὶ σώματι καὶ πνεύματι· ἡ δὲ γαμήσασα μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς ἀρέσει τῷ ἀνδρί.

Α Κορ. 7,35 τοῦτο δὲ πρὸς τὸ ὑμῶν αὐτῶν συμφέρον λέγω, οὐχ ἵνα βρόχον ὑμῖν ἐπιβάλω, ἀλλὰ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπάρεδρον τῷ Κυρίῳ ἀπερισπάστως.

- Άγιο ξε-Άγιο, καίει όμως το ρημάδι! Και οι φωνές όλο και δυναμώνουν. Μα που με πηγαίνει αυτός ο μαυροφορεμένος Δημιουργός; Ωωωωω, πόσοι Δημιουργοί; Μα τι κάνουν; Με προσκυνάνε; Εμένα;;; Το Κερί Ένα που με δημιούργησαν με το σωρό στο εργαστήρι του Ιωσαφάτ; (Μουάτσσς) Ιιιχχ! Αυτή η ξεδοντιάρα με φίλησε! Και αυτοί εδώ τι κάνουν πάλι; Γιατί βάζουν τα χέρια τους στη φλεγόμενη κόμη μου; Και γιατί ορμάνε και με τα υπόλοιπα κεριά;;; Ααα να και το Κερί Οκτώ. Μα τι γίνεται εδώ φίλε;

- Δεν γνωρίζω Αδερφέ Κερί Ένα, αλλά σε παρακαλώ, μη με κάψεις κι εμένα! Μη! ΜΗΗΗΗΗΗΗΗ…

- Ούτε κι εμένα Κερί Ένα! Λυπήσου με! Ας μην πιω το ποτήρι τούτο…

- Αυτή είναι η μοίρα μας Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ. Οι Δημιουργοί μας φτιάχνουν και σ’ Αυτούς ανήκουμε. Και ήρθε η ώρα μας να καούμε. Αλλά κοίταξε εδώ τι γίνεται, για να ξεχαστείς! Απίστευτο!!! Μας προσκυνάνε οι Δημιουργοί! Έχω λιώσει στα γέλια, πέρα από το ότι λιώνω και κανονικά.

- Μη Κερί Ένα, ΜΗΗΗΗΗΗΗΗ…

Νοητική Μετεπιβίβαση
Το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ λαμπάδιασε απότομα στα χέρια ενός αξιωματούχου Δημιουργού, πλημμυρίζοντας με ένα αβάσταχτο αίσθημα μη διαχειρίσιμου πόνου αλλά και με παράλληλα συναισθήματα αποτροπιασμού καθώς έβλεπε τη φλεγόμενη κόμη του να μεταδίδει τη φλόγα και στα Κεριά Τριάντα Πέντε, Τριάντα Οκτώ, Τετρακόσια Δύο και Επτά Χιλιάδες Πενήντα.

- ΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ! Βοήθεια! Καίγομαι…! Έκαψα και τους άλλους τους φουκαράδες. Μα δεν το ήθελα… Αυτή είναι η μοίρα μας. Μας δημιουργούν Αυτοί για να καιγόμαστε. Και ζούμε μόνιμα με την προσμονή του τέλους μας, τη χειρότερη μορφή φόβου δηλαδή!

Λιωμένες σταγόνες κυλούσαν πλέον πάνω στη λευκή κορμοστασιά του κατακαίγοντας το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ, ασύμμετρες κερωμένες ραβδώσεις καταρράκωναν τη γυαλιστερή ολόλευκη υφή του, ενώ ο αξιωματούχος Δημιουργός το κράδαινε με μανία στον αέρα.

- Αέρας! Λίγο καλύτερα τώρα, αλλά τι σημασία έχει;;; Όλα τελειώνουν! Σε λίγο δεν θα υπάρχω. Σπρωξίματα και αλαλαγμοί παντού. Και εγώ απλώς θα χαθώ κάπου μέσα στο πλήθος, αφού κάψω και άλλους συντρόφους μου. Χααα, οι φωνές γύρω αρχίζουν να εξασθενούν! Βγήκαμε από το πλήθος. Χμμμ, Περίεργο! Καίγομαι αλλά δε με νοιάζει πια. Σε λίγο δεν θα υπάρχω και μολαταύτα αδιαφορώ. Τίποτα δεν με τρομάζει πλέον. Απλώς λιώνω…

Το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ βυθιζόταν σε μια ανεξήγητη νιρβάνα, σε μια αλλοπρόσαλλη κατάσταση όπου κανένα πρόβλημα δεν αποτελεί πρόβλημα, καθώς συνέχιζε την προέλαση του, μέσα στην ασφάλεια (και παράλληλα φυλακή) των χεριών του αξιωματούχου Δημιουργού. Δύο λεπτά και μερικές δρασκελιές αργότερα, ο αξιωματούχος Δημιουργός βρέθηκε να κινείται ανάμεσα στη συνοδεία του, έξω από ένα τεράστιο αεροσκάφος. Οι Δημιουργοί της συνοδείας στήθηκαν σε παράταξη, και ένας – ένας άρχισαν να ασπάζονται τον αξιωματούχο Δημιουργό. Το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ άκουγε σαν από κάπου μακριά:

- Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη!
- Αληθώς ο Κύριος!
…
- Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη!
- Αληθώς ο Κύριος!
…
- Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη!
- Αληθώς ο Κύριος!
- Κύριοι, φύγαμε για Αθήνα!

Το τελευταίο στάθηκε αρκετό για να βγάλει απότομα το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ από τον παραιτημένο λήθαργο του.

- Αθήνα! Ελλάδα; Εν μέσω κρίσης και εν αναμονή της χρεοκοπίας;;; Και με το Δ.Ν.Τ. προ των πυλών;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; (Τίποτα δεν σε τρομάζει, εεε;;; Τρομάρα σου!)

Ένας πρωτόγνωρος και πρωτόγονος φόβος παρέλυσε ολοσχερώς το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα οι αισθήσεις του το εγκατέλειψαν.

Αναθεώρηση Δεδομένων
- Φως; Μπα, δεν νομίζω! Μόνο αυτή η γνώριμη μυρωδιά μούχλας και αυτό το σκοτάδι, το υποτιθέμενο σκοτάδι, που τελικά ποτέ δεν είναι σκοτάδι γιατί υπάρχει μόνιμα και αυτή η στυγνή η Ακοίμητος, η κόρη του Κανδήλα. Χμμμ, τα έχω ξαναζήσει αυτά, κι όμως το σκηνικό δεν είναι γνώριμο!!! Δεν υπάρχει καμία μυρωδιά μούχλας· ένα γαργαλιστικό άρωμα γαλλικού καφέ. Και η Ακοίμητος Κανδήλα; Άφαντη! Και το υποτιθέμενο σκοτάδι; Ποιο υποτιθέμενο σκοτάδι; Διάχυτο αλλά ήπιο λευκό φως, ηρεμία, κατάνυξη αταίριαστη με τα ηλεκτρονικά συστήματα. Και τι είναι όλοι αυτοί οι Δημιουργοί γύρω μου; Άλλοι ντυμένοι στην πένα, άλλοι με στολές και άλλοι ρασοφόροι, μέσα στο μαύρο και το χρυσό.

Οι αισθήσεις του Κεριού Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ είχαν σχεδόν πλήρως επανέλθει, όταν άρχισε να διαπιστώνει την κατάσταση του. Η κόμη του φλέγονταν ήπια, το περίβλημα του κατάλευκο και γυαλιστερό, χωρίς την παραμικρή αμυχή και ένας διακοσμητικός προστατευτικός γιακάς, από μέταλλο και κορδέλες, κοσμούσε πλέον το λαιμό του και εμπόδιζε τις σταγόνες της τήξης να ρυτιδιάζουν την υφή του. Τα μάτια των Δημιουργών εστιασμένα πάνω του, άλλα με δέος, άλλα δακρυσμένα και άλλα με συγκρατημένη αναστάσιμη χαρά. Και το ίδιο το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ να ταξιδεύει με δόξα και τιμή στην προεδρική θέση του πελώριου Έαρ Μπας των Ολυμπιακών Αερογραμμών με μοναδική του έγνοια το ελαφρώς υποτιμημένο παράστημα του, καθώς το Άγιο Φως έκαιγε περισσότερο από ώρα.

- Ο φόβος τελικά δεν είναι παρά ένα μικροκαμωμένο σκιουράκι, το οποίο απλώς… δεν έχουμε ακόμα αντιμετωπίσει! Αυτοί είναι λοιπόν οι φοβεροί και τρομεροί Δημιουργοί; Και τι ακριβώς έχουν μέσα στο κεφάλι Τους; Κατασκευάζουν οι ίδιοι κεριά, και μετά στέκονται προσοχή μπροστά τους και τα προσκυνάνε;;; Χαχαχαχαχα, δεν υπάρχει αυτό το πράγμα! Και όλα αυτά γιατί αυτό το ρημάδι, που μου καίει το κεφάλι και μου στερεί το μπόι μου, είναι Άγιο; Με το στανιό κάποιον για να προσκυνήσουν Αυτοί οι Δημιουργοί!

Το μυαλό του Κεριού Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ ταξίδεψε ξαφνικά πίσω στο εργαστήρι του Ιωσαφάτ, όπου, ξαπλωμένο πάνω στα υπόλοιπα κεριά, διάβαζε στην οθόνη του υπολογιστή του Εβραίου μάστορα και στο ιστολόγιο κάποιου Διαγόρα από τη Μήλο, διάφορα αθεϊστικά γνωμικά.

- Αχά! Πως το έλεγε εκεί εκείνος ο Δημιουργός, ο Βολταίρος; Αν ο θεός δεν υπήρχε, θα ήταν αναγκαίο να τον εφεύρουμε.

Δύο ώρες αργότερα το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ, αρκετά κοντύτερο αλλά σαφώς με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ένα αδιόρατο αλαζονικό τουπέ, κατέβηκε από τη σκάλα του πελώριου Έαρ Μπας των Ολυμπιακών Αερογραμμών, διέσχισε το παρατεταγμένο τιμητικό άγημα του στρατού, και κοίταξε αφ’ υψηλού τα χαρούμενα πρόσωπα των Νεοελλήνων Δημιουργών. Κάποιοι από αυτούς, υποσιτίζονταν για σαράντα μέρες τώρα. Κάποιοι είχαν χάσει τις δουλειές τους μέσα στο 2010. Κάποιοι αμείβονταν με λιγότερα από 600 € το μήνα και πλήρωναν 1,5 € το λίτρο της βενζίνης. Κάποιοι περίμεναν το Δ.Ν.Τ.. Κι όμως τα πρόσωπα τους έλαμπαν από χαρά και συγκίνηση για τις αρκετές χιλιάδες € που ξόδεψε ο κρατικός μηχανισμός για να μεταφέρει το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ με τιμές αρχηγού κράτους και να ναυλώσει έναν στόλο από αεροπλάνα για τη μεταφορά του Αγίου Φωτός σε όλες τις πόλεις.

Το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ, κάτω από την αμείλικτη προέλαση της φλόγας πάνω στο λευκό κορμί του, ένιωσε ξαφνικά να παγώνει από το διαπεραστικό βλέμμα μιας φαντασιακής μορφής, κάπου στα δεξιά του και αρκετές μοίρες ψηλότερα από τον ορίζοντα. Έστρεψε το δικό του βλέμμα προς τα εκεί, και φευγαλέα αντίκρισε, σαν σε όνειρο, τη Φυσική Επιλογή και το σαρδόνιο χαμόγελο της…

Για να κόψουν αυτό το κομμάτι, μια εβδομάδα πριν τις εκδηλώσεις, ιερείς της εκεί επικρατούσας θρησκείας, συνοδευόμενοι από κρατικούς λειτουργούς, ταξιδεύουν με ειδική πτήση με το προεδρικό αεροσκάφος στη ζούγκλα. Μάλιστα ειδικά για το σκοπό αυτό, έχει ανεγερθεί μικρό αεροδρόμιο μερικές εκατοντάδες μέτρα από το μέρος όπου φύεται το ιερό μπαμπού. (Το οποίο σημειωτέον φυλάσσεται επί μονίμου βάσεως.)

Στην επιστροφή στην πρωτεύουσα, πλήθος κόσμου είναι συγκεντρωμένο στο χώρο της προσγείωσης και επευφημεί κουνώντας στον αέρα δίμετρα καλάμια μπαμπού (κατά το έθιμο), ενώ χορευτές ντυμένοι με παραδοσιακές στολές χορεύουν θρησκευτικούς χορούς, υπό τους ρυθμούς τυμπάνων!

Όπως καταλαβαίνει κανείς, το κόστος των εκδηλώσεων και της μεταφοράς του φυτού είναι αξιοσημείωτο για την αναιμική οικονομία της χώρας αυτής, αλλά κανείς δεν δείχνει να νοιάζεται, μπροστά στην ψυχική ανάταση που προσφέρει η θρησκευτική αυτή τελετή…

Όταν ένας Έλληνας διαβάσει το παραπάνω κείμενο θα χαμογελάσει ίσως με την αφέλεια των κατοίκων αυτής της αφρικανικής χώρας και θα αισθανθεί πλεονεκτικά απέναντι στον σκοταδισμό και την “τριτοκοσμική” αντίληψη που επιδεικνύουν (ακούς εκεί ιερό δέντρο μπαμπού)…

Ευτυχώς όμως η παραπάνω ιστορία είναι φανταστική.

Δυστυχώς η ιστορία που ακολουθεί είναι αληθινή:

“Στην Ελλάδα το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου το Αγιο Φως

Με ειδική κυβερνητική πτήση, υπό στοιχεία ΗAF 209, θα μεταφερθεί το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου από τα Ιεροσόλυμα – μέσω Τελ Αβίβ – στην Αθήνα το Αγιο Φως.

Κατά την άφιξη του στο Διεθνές Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» θα αποδοθούν τιμές αρχηγού κράτους.

Το αεροσκάφος προβλέπεται να προσγειωθεί περίπου στις 18:30 και θα σταθμεύσει στη θέση V.I.P. Β 17. Θα ακολουθήσει με κάθε επισημότητα η τελετή υποδοχής, στην οποία μπορούν να παρευρίσκονται όσοι το επιθυμούν.

Η συγκέντρωση των πιστών θα γίνει έξω από την Πύλη 9 και λίγα λεπτά πριν την προσγείωση του αεροπλάνου, αφού περάσουν από το σχετικό έλεγχο ασφαλείας, θα τους επιτραπεί η είσοδος σε ειδικά περιφραγμένο χώρο, από όπου θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν την τελετή.

Στη συνέχεια, με άλλες πτήσεις της Aegean Airlines και της Olympic Air, καθώς και με αεροσκάφη τύπου C 130 και ελικόπτερα της Πολεμικής Αεροπορίας, το Aγιο Φως θα ταξιδέψει και στο πιο απόμακρο χωριό της Ελλάδας, μέσα σε μικρές ειδικά κατασκευασμένες λυχνίες.”

πηγή άρθρου: in.gr
…

Όταν ένας Έλληνας διαβάσει το παραπάνω κείμενο, στην καλύτερη περίπτωση θα αδιαφορήσει!

Ζήτω η Ελλάς του 21ου αιώνα και… περαστικά μας!!!

Υ.Γ: Ζητώ συγνώμη από τα εκατομμύρια κατοίκων της αφρικανικής ηπείρου που τους χρησιμοποίησα με υποτιμητικό τρόπο στο παράδειγμά μου. Δυστυχώς έτσι θεώρησα ότι θα έκανα περισσότερο πιστευτή την ιστορία μου στον μέσο Έλληνα ρατσιστή-ραγιά, που θεωρεί ότι πρέπει να σκύβει το κεφάλι με δέος σε οτιδήποτε δυτικοευρωπαϊκό-αμερικάνικό, ενώ ταυτόχρονα να φτύνει υποτιμώντας, ότι το ανατολικοευρωπαϊκό-αφρικανικό-ασιατικό…

(Επίσης τα μπαμπού συναντώνται κυρίως στην ανατολική-νοτιοανατολική Ασία. Υπάρχουν όμως και μερικά είδη τους στην υποσαχάρια Αφρική!).

Ζήτω η χιλιοστή εννιακοσιοστή εβδομηκοστή έβδομη ανάσταση του προφήτη των χριστιανών!

Και του χρόνου!

Κοέν (ο ζάμπλουτος): – Λεβή, έμαθες τι παίχτηκε; Ένας παντοδύναμος άρχοντας, με πελώριους ώμους, six-pack στους κοιλιακούς και πρώην καταδρομέας στη Βαβυλώνα, είπε στον Μωυσή ότι μας προστάζει να ακολουθούμε πέντε (τι τρεις; πέντε! θα σας φτιάξω εγώ όλους εσάς τους ζηλόφθονους φτωχομπινέδες που ορέγεστε την περιουσία μου) συγκεκριμένες εντολές, αλλιώς θα μας σαπίσει στο ξύλο και θα μας βάλει φυλακή!
Λεβή (ο γυναικάς): – Τι εντολές δηλαδή;
Κοέν: – Να! Το πιο σημαντικό είναι ότι απαγορεύεται δια ροπάλου να κλέβουμε, και απαγορεύεται έστω και να επιθυμούμε αυτά που έχει κάποιος άλλος! Απαγορεύεται επίσης να σκοτώνουμε, να κατασκευάζουμε είδωλα και να “βρισκόμαστε” με γυναίκες άλλων;
Λεβή: – …με τις γυναίκες των άλλων;;; Γιατί;
Κοέν: – Δίκιο έχεις, το διατύπωσα λάθος! Στις γυναίκες απαγορεύεται να μοιχεύουν!
Λεβή: – Αααα, είπα κι εγώ!
…
… (μερικές δεκαετίες αργότερα).
Σίμωνας (ο ταλαίπωρος βιοπαλαιστής): – Θα τα επιστρέψεις, θέλεις δεν θέλεις. Και, για να σου πω μικρέ! Μη μου αντιμιλάς εμένα! Ο θεός το είπε καθαρά στις επτά εντολές του και το έγραψε ακόμα πιο ξεκάθαρα σε κάτι πελώριες πλάκες! Να τιμάς τον πατέρα σου…
Ραΐσα (η μέγαιρα): – ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΕΕΡΑΑΑ ΣΟΥΟΥ ΕΙΠΕΕΕΕ! ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΣ ΣΙΜΩΝΑΚΟ…;
Σίμωνας: – (Ωχ, κάτσε μη σκάσει μύτη με τον πλάστη…) Ναι προβατάκι μου, συγνώμη! Λοιπόν μικρέ, να τιμάς τον πατέρα σου και την μητέρα σου! Και αυτό που έκανες δεν μας τιμάει καθόλου…
Ελιμέλεχ (ο 16χρονος γιος): – Και τι σημαίνει αυτό ρε γέρο; Και ποιος είναι αυτός ο θεός που…;;;
Σίμωνας: – Μηηηηηη! Μην ξανααναφέρεις το όνομα του χωρίς λόγο! Το είπε ξεκάθαρα στην τρίτη εντολή του! Μην μιλάς γι αυτόν και κάνε μόνο αυτό που σου λέω.
Ελιμέλεχ: – Ώχου ρε συ πατέρα, τα ‘χεις κάψει εντελώς. Κι επειδή το είπε αυτός ο… τέλως πάντων… γιατί να τον πιστέψουμε δηλαδή; Χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι! Τα βόδια θα τα κρατήσω για την πάρτη μου.
…
… (την επόμενη μέρα)!
Σίμωνας: – Μάρτυρας μου ο θεός αφέντη Ιωσαφάτ…
Ιωσαφάτ (ο γαιοκτήμονας): – ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Σίμωνα! Με κεφαλαίο Θ ο Θεός! Τι σου είπε λοιπόν ο μικρός;
Σίμωνας: – Δεν σου τα δίνει πίσω τα βόδια που έκλεψε αφέντη Ιωσαφάτ και δεν πιστεύει τις επτά εντολές! Και έχει γίνει και 1,98 cm. Τι να τον κάνω; Με αγαπάει μεν, αλλά μπορεί να με δείρει ότι ώρα θέλει, και αυτός και η Ραΐσα!
Ιωσαφάτ: – Δεν πιστεύειιιιιι;;; Του είπες και για την όγδοη εντολή;
Σίμωνας: – Όγδοη εντολή…;;;
Ιωσαφάτ: – Για την ακρίβεια πρώτη! Η οποία λέει ότι οι επτά εντολές είναι ο λόγος του Θεού, υπενθυμίζω το κεφαλαίο Θ, και μόνο ο Θεός είναι ο Κύριος μας και πρέπει να σεβόμαστε τον λόγο του Κυρίου μας και κανενός άλλου.
Σίμωνας: – Μα αφού όλοι το ξέρουν πως οι εντολές είναι επτά! Μήπως μου λες ψέματα αφέντη, συγχώρα με κι όλας…
Ιωσαφάτ: – Δεν σου λέω ψέματα, γιατί η ένατη εντολή είναι σαφής! “Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή” λέει!!! Κι εγώ είμαι πιστός όπως ξέρεις.
Σίμωνας: – Εννιά είναι τελικά…; Και πως και δεν ξέραμε τίποτα μέχρι τώρα;
Ιωσαφάτ: – Πολύ το συζητήσαμε Σίμωνα! Τώρα που έμαθες για τις εννιά εντολές, πήγαινε στον γιο σου και πείσε τον να μου επιστρέψει τα βόδια.

…
… (λίγους αιώνες μετά, 75 μ.Χ. Νίκαια, Α’ Συνοικιακή Σύνοδος)
Μπιρκάτ (ο θρησκευτικός ηγέτης): – Εεε βέβαια! Τόσα χρόνια ο καθένας έγραφε ότι του ερχόταν στο κεφάλι και φτάσαμε αισίως στις 273 εντολές. Δεν τις θυμάται πλέον κανένας και μας γράφουν όλοι στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Στην εκκλησία δεν έρχεται κανένας.
Ασαέλ (ο δημόσιος υπάλληλος στο υπουργείο θρησκευμάτων): – Γιατί να μην τις θυμούνται; Όλες ξεκινάνε με το Ου!
Μπιρκάτ: – Ναι αλλά είναι όλες άλλα αντ’ άλλων! Κάτσε να πιάσω μια στην τύχη. Να, άκουσε αυτήν: “Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα“!!! Τι είναι πάλι αυτό;
Ασαέλ: – Αυτή η εντολή ήταν απαίτηση των ρωμαίων, οπότε αναγκαστήκαμε να την συμπεριλάβουμε!
Μπιρκάτ: – Χμμμ, καλά! Για να συνεχίσουμε. Δες αυτήν που δεν ξεκινάει καν με Ου: IF nisteia.period < 40 days THEN gotoAndStop(Kolasi)
Ασαέλ: – Εεε καλά τώρα. Αυτό είναι σίγουρα από κάποιον Έλληνα. Αυτοί είναι μανιακοί με τη γνώση και ασχολούνται και με προγραμματισμό. Εντολή Βύζουαλ Μπέισικ νομίζω ότι το λένε αυτό.
Μπιρκάτ: – Μάλιστα! Για άκου και αυτήν εδώ: “Ου να μου χαθείς!”. Αν είναι δυνατόν…
Γιεχιέλ (ο μοναδικός πραγματικός προφήτης): – Αυτήν την πρόσθεσα εγώ.
Μπιρκάτ: – Και τι σημαίνει;
Γιεχιέλ: – Τίποτα απολύτως! Αλλά αυτός είναι ο σκοπός. Ο Stephen Colbert θα πει μετά από δύο χιλιετίες “Μην σας νοιάζει αν μια εντολή βγάζει νόημα, το σημαντικό είναι να είναι εντολή! Χρειαζόμαστε τις αυθαίρετες εντολές γιατί διδάσκουν στα παιδιά πειθαρχία. Αν έβγαζαν νόημα όλοι οι κανόνες, τότε δεν θα μάθαιναν τα παιδιά σεβασμό στις αρχές, αλλά θα μάθαιναν λογική!“.
Μπιρκάτ: – Colbert; 2000 χρόνια μετά;;; Και εσύ που τα ξέρεις αυτά;
Γιεχιέλ: – Μα αφού είμαι προφήτης!
Σύνοδος: – ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!
Μπιρκάτ: – LOL! Ώπα ρε γουάναμπι Ιερεμίας… Λοιπόν, επειδή χρειαζόμαστε επειγόντως λύσεις, ακούστε τι θα κάνουμε! Θα κρατήσουμε τις εννιά πρώτες εντολές του γαιοκτήμονα Ιωσαφάτ και θα προσθέσουμε και μια για να μου έρχονται πελάτες στην εκκλησία. Λοιπόν, κάθε Σάββατο θα πρέπει να γεμίζουν υποχρεωτικά οι εκκλησίες, για να αφιερώνεται η μέρα, και καλά, στο Θεό. Και όσο για τους κανόνες χωρίς νόημα κύριε προφήτα Γιεχιέλ (Σύνοδος: ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ…), ας δώσουμε εμείς δέκα εντολές στον κόσμο για να τις θυμάται και στη συνέχεια εκδίδουμε για το ακαταλαβίστικο της υπόθεσης και τα βιβλία των μαθητών του Ιησού. Τα έχετε διαβάσει; Ρε σεις, αυτοί τον αγαπούσανε πολύ και λάλησαν με το θάνατο του! Τι βιασμούς, τι παράλυτους που περπατάνε, τι δράκους και τέρατα και καζάνια με θειάφι!!! Τέλος πάντων, αυτά τα βιβλία θα είναι η επίσημη γραμμή μας. Θα τα εκδώσουμε μάλιστα με τον τίτλο Αγία Γραμμή, και σιγά μην τα διαβάσει και κανένας. Όλοι τις 10 εντολές θα θυμούνται!!!
…
… (2000 χρόνια μετά)

Βρασίδας Καραφίτσογλου (ο δάσκαλος θρησκευτικών σε ελληνικό σχολείο): Όπως λοιπόν αναφέρεται και στην Αγία Γραφή…

Η Αόρατη Ασπίδα Της Θρησκευτικής Παράνοιας

Η επίμονη άρνηση των αποδείξεων και της πραγματικότητας έχει ως τυπική συνέπεια, να αποτελεί ο εύπιστος αντικείμενο έντονης κοροϊδίας και χλεύης. Και το βαθύτερο ψυχολογικό αίτιο γι αυτήν τη συνέπεια είναι η σοβαρή ανακολουθία μεταξύ της ηλικίας του ανθρώπου και της συμπεριφοράς του. Για να το αποσαφηνίσουμε καλύτερα, μιλάμε συνήθως για ένα ενήλικο άτομο, το οποίο θα έπρεπε μέσα από την εμπειρία των χρόνων να μπορεί να αναγνωρίσει πλήρως τις σχέσεις αιτίου και αιτιατού, να έχει δηλαδή τη δυνατότητα μέσα από συνεχώς επαληθευόμενα πρότυπα να αναγνωρίζει την πραγματικότητα και να απορρίπτει κάθε ισχυρισμό ο οποίος δεν συμφωνεί με αυτήν. Όταν συμβαίνει αυτό, τότε ακολουθεί εκείνο. Όταν η σύζυγος σου βρίσκεται γυμνή στο κρεβάτι με κάποιον άλλον, τότε σε απατάει!

Αντί αυτού, έχουμε ένα ενήλικο άτομο με έντονα χαρακτηριστικά ανηλικιότητας, ένα άτομο το οποίο δεν μπορεί να σκεφτεί και να κρίνει από μόνο του, αλλά περιμένει την απάντηση εξ’ αποκαλύψεως. Το άτομο αυτό δεν μπορεί να διανοηθεί με κανέναν τρόπο ότι η οποιαδήποτε αλήθεια, που του αποκαλύπτεται, μπορεί να έχει άνετα παραποιηθεί από δόλο ή άγνοια (συνήθως το πρώτο). Και φυσικά, οποιαδήποτε πίστη σε αστείες δικαιολογίες και δοξασίες απλώς γεννάει κωμικές καταστάσεις (π.χ. A Guide for the Married Man στο εναρκτήριο παράδειγμα του απατημένου συζύγου).

Οποιαδήποτε πίστη;;; Μπααα! Υπάρχει μια κατηγορία εξωφρενικών ισχυρισμών η οποία απολαμβάνει απόλυτης ασυλίας. Και αυτή η κατηγορία δεν είναι άλλη από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Οι πάσης φύσεως ισχυρισμοί για: αυτοαναφλεγόμενες βάτους, παρθενογενέσεις, τυφλούς που βλέπουν, αναστάσεις νεκρών, μοναχούς που ξέρουν τα πάντα για τους επισκέπτες τους, θαυματουργά αγγίγματα και προσωπικές συζητήσεις με το θεό, γίνονται μονομιάς αποδεκτές όταν εντάσσονται στα πλαίσια μιας θρησκείας. Μιας θρησκείας η οποία ομολογεί πίστη σε κάποιον υπερφυσικό φορέα και σε μια αλήθεια εξ’ αποκαλύψεως. Και στην πορεία, όσες φορές κι αν διαψευσθεί η αποκαλυπτική αυτή αλήθεια από τα γεγονότα, τόσο χειρότερο για τα γεγονότα. Ο σεβασμός στην απόδειξη, απλά πάει περίπατο!!!

Η μέθοδος, με την οποία εδραιώνεται αυτή η αδιανόητη ανοχή στη θρησκεία, είναι γνωστή και χιλιοδοκιμασμένη. Ο συνεχής και αδιάκοπος βομβαρδισμός του παιδικού μυαλού, ενός παρθένου μυαλού και δεκτικού σε κάθε είδους αποκαλυπτικές αλήθειες από τον ειδήμονα γονιό και τον αξιοσέβαστο δάσκαλο, έχει ως φυσική συνέπεια την απόλυτη εξοικείωση του μετέπειτα ενήλικα ανθρώπου με κάθε λογής απίθανα δόγματα.

- Είμαι άθεος, γιατί ο θεός μου είπε ότι δεν υπάρχει!

Χαα! Λήξη της κουβέντας!!! Η ανωτέρω εξήγηση είναι καταλυτική στην αντιμετώπιση των οποιονδήποτε ενστάσεων από την πλευρά των πιστών. Αντιμετωπίζει δε τη θρησκεία με τα ίδια της τα όπλα. Προφανώς δεν είπε τίποτα ο θεός σε κανέναν, αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι στην ιστορία έχουν ισχυριστεί ότι μίλησαν με τον θεό. Έτσι και ο άθεος επικαλείται την προσωπική μαρτυρία του παντοδύναμου, τη μοναδική μαρτυρία δηλαδή που δεν έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει ο πιστός, για να στηρίξει την ανυπαρξία του ίδιου του παντοδύναμου. Παράνοια!!!

Το ενδιαφέρον όμως ξεκινά αν θεωρήσουμε ως αληθή την υπόθεση “ο θεός μου είπε ότι δεν υπάρχει“. Εδώ παρουσιάζεται μια άκρως περίεργη δυναμική σχετικά με τα αποτελέσματα που θα είχε μια τέτοια υπόθεση σε θρήσκους και άθρησκους. Τι γίνεται λοιπόν αν λοιπόν υποθέσουμε ότι ο θεός όντως, και πέρα από κάθε αμφιβολία, εμφανίζεται στους ανθρώπους, και σε παγκόσμια εμβέλεια ώστε να μην υπάρχουν διχογνωμίες και αμφισβητήσεις, και δηλώνει ότι δεν υπάρχει;

Για να προλάβω πιθανές ενστάσεις σχετικά με το αυθαίρετο της υπόθεσης μου, θα στηριχθώ στο Επιχείρημα εκ του Βαθμού, περί της ύπαρξης του θεού, από τον Θωμά τον Ακινάτη, το οποίο λέει:

1. Τα πράγματα στο κόσμο διαφέρουν μεταξύ τους. Έχουν διαφορετικούς βαθμούς αγαθότητας ή τελειότητας.
2. Αλλά οι εκτιμήσεις μας γι’ αυτούς τους βαθμούς βασίζονται στη σύγκριση με κάποιο μέγιστο.
3. Οι άνθρωποι είναι ταυτόχρονα καλοί και κακοί, άρα αποκλείεται να ενυπάρχει μέσα μας η μέγιστη αγαθότητα.
4. Συνεπώς, πρέπει να υπάρχει κάποιο άλλο μέγιστο, το οποίο θέτει το μέτρο της τελειότητας, και ονομάζουμε αυτό το μέγιστο, Θεό.

Στα ίδια πλαίσια, υπάρχουν τεράστιες διαβαθμίσεις του χιούμορ στους ανθρώπους. Για να μπορέσουμε να συντάξουμε σωστά την παγκόσμια κατάταξη χιούμορ, θα πρέπει να διαθέτουμε το αντίστοιχο μέγιστο. Ο παντοδύναμος δημιουργός, ο οποίος προϋπήρχε, και ισχυρίζεται στα δημιουργήματα του ότι δεν υπάρχει, είναι σίγουρα μέγιστος πλακατζής και απλά δεν παίζεται! Εεε αυτόν τον μέγιστο πλακατζή τον ονομάζουμε θεό. Και συνεπώς, άμα εμφανιζόταν, θα μπορούσε άνετα να δηλώσει κάτι τόσο απίθανα αστείο!

Όταν λοιπόν ο ίδιος ο θεός δηλώνει ότι δεν υπάρχει , τότε ξεκινούν οι ακόλουθες λογικές διεργασίες:

Ο Άθεος

1. Πως μπορώ να διαπιστώσω αν κάτι είναι αληθές; Χρειάζομαι αποδείξεις.
2. Ο θεός εμφανίστηκε μπροστά μου! Το βεβαιώνουν τα μάτια μου, τα αυτιά μου, οι αισθήσεις μου όλες και ταυτόχρονα οι αισθήσεις των υπολοίπων επτά δις ανθρώπων πάνω στη γη.
3. Μέχρι σήμερα όλα όσα έχουν τέτοια καθολική αποδοχή, επαληθεύονται πάντα. Τέτοια είναι π.χ. η εναλλαγή μέρας και νύχτας, οι εποχές, η ανάγκη του ανθρώπου για τροφή, η βαρυτική έλξη της γης κλπ.
4. Χμμμ, τον ήπιαμε! Ο θεός υπάρχει και η μέχρι τώρα κοσμοθεώρηση μου ήταν λανθασμένη.
5. Από την άλλη, δεν δείχνει και τόσο άκαρδος και κακός. Έχει τρομερό χιούμορ, άκου “Δεν υπάρχω”! ΧΑΧΑΧΑ!
6. Από εδώ και μπρος θα εφαρμόζω τις εντολές του και, μάλλον, θα τα πάμε πολύ καλά!

Ο Θρήσκος

1. Πως μπορώ να διαπιστώσω αν κάτι είναι αληθές; Πρέπει να το γράφει μέσα στην Αγία Γραφή, η οποία περιέχει την απόλυτη αλήθεια όπως μας αποκαλύφθηκε. Ποιος χρειάζεται άλλες αποδείξεις;
2. Ο θεός υπάρχει και ο λόγος του είναι πάντα αληθινός, γιατί το γράφει η Αγία Γραφή και η Αγία Γραφή είναι πέρα για πέρα αληθινή γιατί είναι ο λόγος του θεού.
3. Άκουσα τον θεό με τα ίδια μου τα αυτιά να λέει ότι δεν υπάρχει(Τζζζ…)! Τι; Άκουσαν και άλλοι; Τι σημασία έχει, αφού τον άκουσα ΕΓΩ με τα ίδια μου τα αυτιά.
4. Ο λόγος του είναι πάντα αληθινός, άρα ο θεός δεν υπάρχει (Τζζζζ…. φσσσσς… τζζίιιιτ… ).
5. Ναι, αλλά τι γίνεται με την Αγία Γραφή τότε (Τζζζζζζζζζζ… τζζζζζζζζζζζζζζζζζζ…);;;;
6. Ααα! Το βρήκα! Ανθρώπινο λάθος!!! Ο Ψαλμός ΙΓ΄. 13 το έλεγε καθαρά: ούκ έστι Θεός. Και κάποιοι το ερμήνευαν λάθος…
7. Τώρα πλέον είναι ξεκάθαρο! Ο θεός δεν υπάρχει!!! Το είπε ο ίδιος, και ότι λέει είναι πάντα αληθινό. Το γράφει σαφώς και μέσα στην Αγία Γραφή και η Αγία Γραφή είναι πέρα για πέρα αληθινή γιατί είναι ο λόγος του θεού.

Ο Θεός
- I created a monster!!!

Το μήνυμα του αυτοκόλλητου έχει βέβαια και μια προέκταση που αφορά όχι μόνο τους γονείς που ξεστομίζουν άμεσες απειλές προς τα παιδιά τους, αλλά και τον καθένα γονιό που εκθέτει το ανήλικο παιδί του στο χριστιανικό σύστημα ιδεοληψίας, καθώς επίσης και τον καθένα παρατρεχάμενο του όλου βιομηχανικού συμπλέγματος συντήρησης αυτής της ιδεοληψίας, του ονομαζόμενου «εκκλησία». Το παραμυθάκι «αν αγαπάμε τον χριστούλη πάμε στον παράδεισο ενώ αν δεν τον αγαπάμε καταλήγουμε στην κόλαση» όσο ήπια, πλάγια, και αβίαστα κι αν τεθεί, πιστεύω ότι γίνεται αναπόφευκτα αντικείμενο επεξεργασίας από το μυαλό του παιδιού, και μοιραία καταλήγει σε ακριβώς αυτό: τρομοκράτηση μιας αθώας ανήλικης συνείδησης.

Τα ίδια, βέβαια, ισχύουν και για τις υπόλοιπες κατηγορίες ευσυνείδητων γονέων που φοβερίζουν τα παιδιά τους με την απειλή του «μπαμπούλα», του «Εβραίου», του «αστυνόμου», και λοιπών ευρηματικότατων επινοημάτων.

Το κείμενο του αυτοκόλλητου:

Εσείς, τρομοκρατήσατε σήμερα το παιδί σας με απειλή τιμωρίας στην αιώνια κόλαση;

Το πρωτότυπο πάνω στο οποίο βασίστηκε το δικό μου έργο είναι αυτό, και μπορεί κανείς να το βρει στο evolvefish.com:

:: Ο ατελής Θεός, καθότι δεν προνόησε να μην υπάρχει στον Παράδεισο του η έννοια της αμαρτίας, αναγκάζεται να δημιουργήσει τη Γη, πριν από περίπου 6000 χρόνια, ως τόπο εξορίας για τους αμαρτωλούς Αδάμ και Εύα.

:: Ο κατήφορος της ατελούς Εύας δεν έχει τελειωμό, αφού γεννάει προβληματικά παιδιά με δολοφονικά ένστικτα και ασθενική μνήμη, λόγω γονιδιακής ανεπάρκειας. Αυτό έχει ως συνέπεια μετά από τρεις γενιές να υπάρχουν απόγονοι που δεν θυμούνται γρι από τις ιστορίες του προπάππου Αδάμ και της προγιαγιάς Εύας και οι οποίοι καταλήγουν να λατρεύουν κεραυνούς, βουβάλια και άλλα ετερόκλητα!

:: Μετά από καμιά εικοσαριά γενιές, ο ατελής άνθρωπος έχει φτάσει πλέον σε τέτοια παράνοια ώστε, κάτω από την αδυναμία του να εξηγήσει τα πάντα (για τα κοάλα έχει βρει ήδη απαντήσεις), αρχίζει και κατασκευάζει και άλλους ατελείς θεούς.

:: Ο ατελής Θεός όχι μόνο δεν έχει απαντήσει στα υπαρξιακά Του, αλλά βασανίζεται και από τύψεις για τον απίστευτο κατήφορο του ανθρώπου και σκίζεται για να βρει επιτέλους λύση. Σκίζεται όμως στην κυριολεξία και έτσι προκύπτει η εξής Αγία Τριάδα: Ο Ίδιος ο ατελής Θεός, ένα ανώτερο από Αυτόν πλάσμα Το οποίο απαγορεύεται ακόμα και να βρίσεις, το γνωστό και τέλειο Άγιο Πνεύμα, και ένα κατώτερο πλάσμα, ο ατελής Ιησούς, Τον οποίον και στέλνει στη Γη για τη βρομοδουλειά· να φοράει βρόμικα ρούχα, να κουβαλήσει σταυρούς και να θανατωθεί βάναυσα για την σωτηρία των ανθρώπων.

:: Ο θάνατος όμως του ατελούς Ιησού προήλθε από ανθρώπους, και επειδή ο ατελής Θεός ξέχασε (καθ’ ότι μιας κάποιας ηλικίας πλέον) για μια ακόμη φορά να καταργήσει την έννοια της αμαρτίας, αποδεικνύεται ότι η θυσία έγινε για το τίποτα, αφού τα νεογνά των ατελών ανθρώπων γεννιούνται μέσα στην αμαρτία (βρίζουν και τζογάρουν ασύστολα, βιάζουν και μερικά τραβάνε και πιστόλι)!!!

:: Ο ατελής Θεός αναγκάζεται να πάρει έκτακτα μέτρα. Ανασταίνει τον ατελή Ιησού και υποχρεώνει όσους θέλουν να επιστρέψουν στον Παράδεισο, να βαπτίζονται για να ξεπλυθούν οι αμαρτίες τους. Ξεχνάει όμως για τρίτη φορά να εξαλείψει την έννοια της αμαρτίας, οπότε και παρατηρείται το φαινόμενο, βαπτισμένοι άνθρωποι, μόλις μεγαλώνουν να κάνουν σαν μωρά, δηλαδή να βιάζουν, να σκοτώνουν κλπ.

:: Στο μεταξύ οι υπόλοιποι ατελείς θεοί αποκτούν σημαντικό κύκλο επιρροής, σε σημείο να ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις.

:: Ο ατελής Θεός αναπτύσσει τάχιστα τις επιστήμες, ώστε να ξεφύγουν οι ατελείς άνθρωποι από την άγνοια και να πάψουν να λατρεύουν ότι να’ ναι και ανύπαρκτους άλλους θεούς. Η τεχνογνωσία όμως διαρρέει σε όλον τον πλανήτη και οι, σε διάφορους θεούς ταγμένοι, ατελείς άνθρωποι την χρησιμοποιούν για να φτιάχνουν όπλα και να κάνουν γενικευμένους πόλεμους.

:: Προκειμένου πλέον να αντιμετωπίσει τους άλλους θεούς, ο ατελής Θεός προσφέρει στην ανθρωπότητα την έννοια της αθεΐας, αλλά κάποιοι ατελείς άνθρωποι προχωράνε έναν θεό παραπέρα και απορρίπτουν ακόμα και τον ίδιο τον ατελή Δημιουργό τους.

:: Τα προβλήματα γιγαντώνονται με γεωμετρική πρόοδο και δεν αφήνουν τον ατελή Θεό να προχωρήσει σε υποδομές στον Παράδεισο (γευστικότερα πιάτα, ροκ συναυλίες, γρήγορο internet, βραζιλιάνες βολεϊμπολίστριες και χώρους ασκήσεων ηρεμίας), ώστε να αποφευχθούν παραβατικές συμπεριφορές και περιστατικά τύπου Εύας στο μέλλον. Έτσι η Δευτέρα Παρουσία αναβάλλεται διαρκώς και ο ατελής Θεός χάνει καθημερινά την αξιοπιστία Του, οπότε αναγκάζεται να κλειδώσει την ημερομηνία της Δευτέρας Παρουσίας για τις 21 Δεκεμβρίου 2012, στις 17:50 το απόγευμα.

Παρά την οριστικοποίηση της Δευτέρας Παρουσίας, το αρχικό υπαρξιακό ερώτημα παραμένει: – Ποιος ατελής νους έφερε στον κόσμο τελικά αυτόν τον ατελή Θεό, ο οποίος κυβερνάει λίγο χειρότερα κι από τις ελληνικές κυβερνήσεις;;;

Η πρώτη μέρα ήταν το στάδιο pre-production. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να ανάψει το φώς και να δημιουργήσει χώρο για το Σύμπαν. Τα πρώτα προβλήματα φάνηκαν εκεί, καθώς ο χώρος του βγήκε πολύ μεγαλύτερος απ’ότι υπολόγιζε, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να τον γεμίσει επαρκώς (είναι γνωστό ότι ο Θεός πάσχει από horror vacui). Ακόμα και σήμερα, το Σύμπαν που έφτιαξε ο Θεός είναι κατά ενενήντα έξι τοις εκατό άδειο.

Την δεύτερη μέρα ο Θεός έκανε μια γενική προετοιμασία για το project “Γη”. Το βασικό στάδιο ήταν ο διαχωρισμός των υγρών και των στερεών μέσω ενός καινούριου υλικού, που ονομάστηκε “ουρανός”, το οποίο όμως απέτυχε, καθώς όλα τα υλικά κατακάθισαν αφήνωντας τον χώρο πάνω από το διαχωριστικό, εντελώς άδειο.

Την τρίτη μέρα καταπιάστηκε με το κυρίως project, την Γη. Και πάλι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάτι πήγε στραβά, καθώς, κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης των βασικών υλικών, το εβδομήντα τοις εκατό της επιφάνειας πλημμύρισε, αφήνωντας μόνο το υπόλοιπο τριάντα για ό,τι θα επακολουθούσε. Τα λάθη συνεχίστηκαν, καθώς μεγάλες περιοχές είτε ερημοποιήθηκαν είτε πάγωσαν, συρρικνώνοντας κι άλλο την ωφέλιμη επιφάνεια του πλανήτη. Μην έχωντας τον απαιτούμενο χρόνο, πάγωσε το terraforming και προχώρησε στο επόμενο στάδιο, την δημιουργία φυτών. Κι ενώ τα περισσότερα είδη αποδείχτηκαν επιτυχημένα, η κατανομή τους έγινε με πολύ πρόχειρο τρόπο, καθώς σε μερικές περιοχές στριμώχτηκαν ασφυκτικά, ενώ σε άλλες μόνο ένα απειροελάχιστο ποσοστό κατάφερε να φτάσει.

Η τεταρτη μέρα ήταν , κατά γενική ομολογία, δείγμα της προχειρότητας του όλου σχεδίου. Ένα τραγικό λάθος διεπιστώθη – δεν είχαν φτιαχτεί ακόμα τα άστρα και ο Ηλιος της Γης – και, στην προσπάθεια να διορθωθεί, το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Πολλά άστρα άρχισαν να σκάνε με απίστευτη βιαιότητα, άλλα βγήκαν πολύ μικρά αλλά βαριά, άλλα βγήκαν ανεπανόρθωτα ογκώδη και κρύα, ενώ μερικά βγήκαν με τόσο λανθασμένη αναλογία βάρους/όγκου, που άρχισαν να καταπίνουν τα πάντα γύρω τους. Μέσα στον γενικό πανικό, ευτυχώς ο θεός κατάφερε να πετύχει τον Ήλιο της Γης, όχι όμως τελείως, καθώς η ενδεδειγμένη διάρκεια λειτουργίας του βγήκε σχετικά μικρή. Πάντως λειτουργούσε.

Η πέμπτη μέρα αποδείχθηκε εντελώς αποτυχημένη. Ίσως στο πιο μεγαλεπιβολο στάδιο του σχεδίου, την δημιουργία ζωής, τα σχέδια των περίπου δέκα εκατομμυρίων ειδών αποδείχθηκαν εντελώς αναποτελεσματικά, με αποτέλεσμα να εξαφανίζονται το ένα μετά το άλλο. Κρίνωντας την άμεση αντικατάσταση τους επιβεβλημένη, προσπάθησε να δημιουργήσει εκ νέου τα ζώα, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τελικά, στην σημερινή εποχή, από τα περίπου εκατό εκατομμύρια είδη που έφτιαξε, μόνο το ένα τοις εκατό υπάρχει και λειτουργεί ακόμα.

Η έκτη μέρα ήταν και η τελευταία. Ο Θεός δημιουργησε τον άνθρωπο – με αρκετά λάθη στον αρχικό σχεδιασμό, ιδιαίτερα στον σκελετό του είδους, τα οποία όμως παραβλέφθησαν ως “ασήμαντα” – και έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο της κυριαρχίας του. Οι δυσλειτουργίες όμως των πρώτων δειγμάτων (και ιδιαίτερα του θηλυκού δείγματος το οποίο εμφανίστηκε απαράδεκτα έξυπνο, εν αντιθέσει με το αντίστοιχο αρσενικό που αποδείχτηκε εντελώς μαλάκας) ήταν τόσες πολλές, ώστε κατάφεραν αξιοθαύμαστα να καταστρέψουν τα πάντα. Η κατάσταση δεν διορθώθηκε ποτέ, ενώ οι ελάχιστες απόπειρες του Θεού για αλλαγή (μια εκ των οποίων ήταν και ένα πλήρες reboot με την χρήση Κατακλυσμού) αποδείχθηκαν μάταιες.

Η έβδομη μέρα δεν αξίζει καν αναφοράς. Η έβδομη μέρα καθορίστηκε ως ρεπό, ενώ μια πρώτη αναφορά του σχεδίου από τον ίδιο τον Θεό δημιουργεί πολλά ερωτήματα ως προς την αντικειμενικότητά της, καθως εμφανίζει το project ως “επιτυχημένο”, και τον ίδιο τον Θεό ως “ικανοποιημένο”.

Σχετικά με την όγδοη μέρα, οι πληροφορίες που έχουμε είναι ασαφείς. Πιθανότατα την όγδοη μέρα, ο θεός έθεσε υποψηφιότητα για το βραβείο “Αρχιτέκτονας της Χρονιάς”. Φυσικά, η αίτησή του απορρίφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες.