Πού γίνεται ο σχολιασμός;
Στο τέλος του κάθε άρθρου υπάρχει σύνδεσμος για το ιστολόγιο του συγγραφέα, όπου και μπορείτε να αφήνετε τα σχόλιά σας.
Συλλογική ανακοίνωση ομάδας Αθεΐα
Οι περισσότεροι νεοέλληνες βαφτίζονται χριστιανοί ορθόδοξοι όταν είναι βρέφη. Ο ιερέας χορηγεί μια βεβαίωση για την βάπτιση και ο νονός, οι γονείς ή κάποιος συγγενής καταθέτει το χαρτί στο οικείο ληξιαρχείο, όπου και καταγράφεται το θρήσκευμα του παιδιού. Υπάρχουν βεβαίως και άλλα αναγνωρισμένα θρησκεύματα στην Ελλάδα, και όλα τους καταγράφονται στα ληξιαρχεία.
Για ποιο λόγο όμως γίνεται η καταγραφή του θρησκεύματος των πολιτών; Σε τι χρειάζεται η πολιτεία την πληροφορία αυτή; Μήπως πρόκειται να κάνει κάποια διάκριση με βάση το θρήσκευμα; Όχι βέβαια! Άλλωστε κάθε διάκριση με βάση το θρήσκευμα αντίκειται στα ανθρώπινα δικαιώματα! Απλώς έτσι ασκεί εμμέσως μια φιλόθρησκη και ιδιαίτερα φιλοχριστιανική πολιτική, συμβάλλοντας στην διαιώνιση της ορθοδοξίας στη θέση της επικρατούσας θρησκείας της Ελλάδας.
Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός δεν αφορούν παρά μόνο τον ίδιο. Η μη καταγραφή του θρησκεύματος του πολίτη σε κρατικά αρχεία δεν τον εμποδίζει καθ’ οποιονδήποτε τρόπο να ασκήσει τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Η καταγραφή του θρησκεύματος δεν απαιτείται για την απόκτηση ονόματος, δεδομένου ότι ονοματοδοσία και βάπτιση είναι πλήρως διαχωρισμένες νομικά (πληροφορίες στη σχετική σελίδα μας). Η καταγραφή του θρησκεύματος εξυπηρετεί μόνο τα ιερατεία, που αποκτούν ισχύ και ασκούν πολιτική εξουσία βασιζόμενα στον καταγεγραμμένο αριθμό νεογέννητων τα οποία ουδέποτε εξέφρασαν γνώμη επί του θέματος.
Ως ενεργοί και συνειδητοί πολίτες:
1. Προχωρούμε
σε νόμιμη διαγραφή του θρησκεύματός μας από τα ληξιαρχεία, διαμαρτυρόμενοι γι αυτή την καταχρηστική πρακτική, και καλούμε όλους τους συμπολίτες μας να μας ακολουθήσουν.
2. Ζητάμε:
- Κατάργηση της καταγραφής του θρησκεύματος στα ληξιαρχεία και σε οποιαδήποτε άλλα κρατικά αρχεία και έγγραφα.
- Διαγραφή όλων των ήδη καταγεγραμμένων καταχωρήσεων θρησκεύματος.
Στη σχετική σελίδα μας στην ενότητα “Δράσεις” θα βρείτε οδηγίες για το πώς μπορείτε κι εσείς να διαγράψετε άμεσα το θρήσκευμά σας από το ληξιαρχείο, καθώς και πληροφορίες για τη μαζική διαγραφή θρησκεύματος στις 18-6-2010.
Όσοι έχετε facebook, μπορείτε να γραφτείτε στην ομάδα Διαγραφή θρησκεύματος από τα κρατικά αρχεία και να δηλώσετε συμμετοχή στην εκδήλωση Μαζική διαγραφή θρησκεύματος από τα ληξιαρχεία 18-6-2010.
Πώς να αποκτήσεις γυναίκες! (σύμφωνα με την Αγία Γραφή)
1. Βρες μια όμορφη αιχμάλωτη πολέμου, φέρε την σπίτι, γδύσε την, ξύρισε το κεφάλι της, κόψε της τα νύχια, και δώσε της ένα μήνα να θρηνήσει τον πατέρα της και τη μητέρα της. Έπειτα, είναι δική σου. …Έτσι λέει ο νόμος, βλέπε Δευτερονόμιον 21,10-13.
2. Βρες μια πόρνη και παντρέψου την. …Έτσι έκανε ο Ωσηέ, βλέπε Ωσηέ 1,1-3.
3. Βρες έναν άνθρωπο με επτά κόρες, και εντυπωσίασέ τον ποτίζοντας το κοπάδι του. …Έτσι έκανε ο Μωϋσής, βλέπε Έξοδος 2,16-21.
Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στο ιστολόγιο Διαγόρας ο Μήλιος, όπου γίνεται ο σχολιασμός.
«Δεν υπάρχει καμία ανοησία, όσο πρόδηλη κι αν είναι, που να μην μπορεί να εμφυτευτεί μόνιμα στο μυαλό του καθενός, αρκεί να ξεκινήσουμε να εντυπώνουμε πριν τη νεαρή ηλικία των έξι με συνεχή επανάληψη και ύφος βαθιάς κατάνυξης.»—Arthur Schopenhauer (Άρθουρ Σόπενχάουερ) (1788-1860) Γερμανός Φιλόσοφος
Η κάθε επικρατούσα θρησκεία είναι “επικρατούσα”, βασιζόμενη στον απόλυτο προσηλυτισμό σε παιδιά ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ και σε ηλικία που δεν έχουν άμυνες απέναντι στις απίστευτες βλακείες που ακούν υπό το κύρος των “διδασκάλων”. Ποια θρησκευτική πεποίθηση (τι όρος κι αυτός) θα αναπτύξουν τελικά, σχετίζεται ΜΟΝΟ από το θρησκευτικό καθεστώς που επικρατεί στον τόπο που έτυχε να γεννηθούν.
Δεν έχουμε την εντιμότητα να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας ενθαρρύνοντας τα στην λογική σκέψη, αντιθέτως επιτρέπουμε να υποβάλλουν στο παιδικό τους μυαλό την ιδέα του ενδεχομένου αιώνιου βασανισμού τους στις φωτιές της κόλασης αν δεν είναι πρόθυμα ποίμνια και πνευματικοί υπόδουλοι της όποιας θρησκευτικής εξουσίας.
Επιτρέπουμε να περνάει ως “γνώση” στο μυαλό των παιδιών μας, τα γελοία παραμύθια πρωτόγονων και αμόρφωτων φυλών της μέσης ανατολής περί ενός παντογνώστη θεού, που παρ’ ότι εκ των προτέρων γνώριζε τι ακριβώς θα συνέβαινε με τους ανθρώπους, τελικά τους δημιούργησε και μετά θύμωσε επειδή έκαναν αυτό ακριβώς που γνώριζε ότι θα κάνουν και τους καταράστηκε και τους έδιωξε και τους ονόμασε αμαρτωλούς σε ένα βαρύ αμάρτημα που για να τους το συγχωρέσει έπρεπε κάποιος που ονόμασε υιό του, να βασανιστεί και να σταυρωθεί από τους καταραμένους αυτούς αμαρτωλούς.
Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στο ιστολόγιο Αόρατη Μελάνη, όπου γίνεται ο σχολιασμός.
– Καίγομαι, η ζέστη είναι αφόρητη! Νυστάζω! Η ζέστη προκαλεί νάρκωση! Ή μήπως όχι… Φως; Μπα, δεν νομίζω! Μόνο αυτή η γνώριμη μυρωδιά μούχλας και αυτό το σκοτάδι, το υποτιθέμενο σκοτάδι, που τελικά ποτέ δεν είναι σκοτάδι γιατί υπάρχει μόνιμα και αυτή η στυγνή η Ακοίμητος, η κόρη του Κανδήλα. Και δεν μπορούμε να κοιμηθούμε ποτέ. Θέλω να κοιμηθώ! Έχει τελικά ζέστη; Μπα, μάλλον κρύο. Τα νεύρα μου έχουν τεντώσει. Χειρότερα και από εκείνου του Δημιουργού στο Insomnia, Αλ Πατσίνο νομίζω τον φωνάζουν! Νυστάζω δαιμονισμένα!!! Νυστάζω… Θα έρθει η ώρα μου για την πυρά, και δεν θα έχω αναπαυθεί ποτέ. Γιατί σε μένα ω Δημιουργοί; Γιατί;;;
Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στο ιστολόγιο The Schrodinger’s Dragon, όπου γίνεται ο σχολιασμός.
Από τα αρχαία χρόνια βλέπουμε μια μεγάλη ανάγκη των ανθρώπων να δημιουργούν θεούς, να τους τιμούν και να τους σέβονται. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Ποιοί είναι στ’ αλήθεια οι λόγοι και ποια τα κριτήρια στην δημιουργία μιας νέας θρησκείας; Αυτά είναι δύο από τα πολλά ερωτήματα που θα προσπαθήσω να απαντήσω στο άρθρο.
Πολλοί έχουν την στερεότυπη άποψη πως στα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι είχαν μια τυφλή υπακοή προς τις λατρείες τις εποχής τους. Ωστόσο δεν συμφωνώ απόλυτα με αυτή την άποψη. Ποιός μπορεί να μας εγγυηθεί πως, για παράδειγμα οι αρχαίοι έλληνες, δεν είχαν έστω και μια αμφιβολία για την ύπαρξη θεών; Κανείς. Λέγοντας κάτι τέτοιο αφήνεται να εννοηθεί πως η αρχαιότητα ήταν μια “σκοτεινή” περίοδος, κάτι που όμως είναι λάθος. Κι αυτό γιατί στην αρχαία Ελλάδα συναντάμε όχι μόνο την αμφιβολία για την ύπαρξη θεών, αλλά (έστω και σε πολύ μικρό ποσοστό) την αθεϊα. Θα υποστηρίξω αυτά που ανέφερα με την επόμενη ιστορία. Όταν ο Διαγόρας της Μήλου (του δόθηκε το παρατσούκλι Άθεος) ήταν στην Σαμοθράκη, επισκέφθηκε το ιερό των Μέγα Θεών, το οποίο τιμούνταν κυρίως σαν τον προστάτη των ναυτικών σε κίνδυνο. Σε αυτήν την περίπτωση ένας φίλος τον ρώτησε: “Εσύ που πιστεύεις οτι οι θεοί δεν νοιάζονται για τους ανθρώπους, δεν βλέπεις από την τεράστια ποσότητα των ζωγραφισμένων ιερών πλακών πόσοι άνθρωποι σώθηκαν από την βία της καταιγίδας μέσω των προσευχών και των όρκων τους και έφτασαν σώοι μέχρι το λιμάνι;”. “Αυτό, απάντησε ο Διαγόρας, είναι επειδή οι άνθρωποι που ναυάγησαν και πέθαναν στη θάλασσα δεν ζωγραφίζουν πουθενά.” Το ανέκδοτο καταγράφηκε από τον Κικέρωνα και αποτελεί μια μεγάλη βοήθεια σε αυτά που προσπαθώ να εξηγήσω μέσω αυτού του άρθρου. Ότι δηλαδή, αν και σε πάρα πολύ μικρό ποσοστό, συναντάμε την αθεϊα στην αρχαιότητα.
Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στο ιστολόγιο Comte de Toulouse, όπου γίνεται ο σχολιασμός.
